Teofil Leon Bochentyn
Biografia
Teofil Leon Bochentyn, urodzony 24 listopada 1913 roku w Wejherowie, był synem Wojciecha i Anastazji z domu Lemke. Jego ojciec zginął podczas I wojny światowej, co odmieniło jego wczesne lata życia. Młodzież Bochentyna kształciła się w atmosferze szacunku dla służby ojczyznie - już w latach 1936-1937 odbył czynną służbę wojskową i ukończył szkołę podoficerską w Pułku Piechoty Legii Akademickiej w Warszawie-Pradze, gdzie awansował do stopnia kaprala.
Jako aktywny członek Polskiego Związku Zachodniego, Bochentyn brał udział w budowie kopca Józefa Piłsudskiego w Krakowie w 1937 roku. Pracował jako instruktor przysposobienia wojskowego oraz wykładał w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni. W maju 1939 roku, w ramach mobilizacji, został przydzielony do 1 Morskiego Baonu Strzelców, a następnie do Dowództwa Ochotniczej Kompanii Harcerskiej jako podoficer broni.
9 września 1939 roku Bochentyn brał udział w krótkim starciu z III batalionem 322 Pułku Piechoty majora Heinricha von Diesta w obronie wsi Biała Rzeka. Jego nazwisko znalazło się na liście proskrypcyjnej. 5 listopada 1939 został aresztowany przez Gestapo w swoim mieszkaniu wejherowskim. Po aresztowaniu został przetrzymywany w lokalnym więzieniu, a 8 listopada 1939 r. został wywieziony do lasu niedaleko Piaśnicy, gdzie został rozstrzelany wraz z innymi więzanymi. Jego szczątki najprawdopodobniej spalono w 1944 roku w trakcie zatajania zbrodni.
W życiu prywatnym Bochentyn od 1938 był żonaty z Bertą z domu Miotk, z którą miał jedną córkę.